Konuşamıyorum

   Daha yeni başlamıştık senemize, sen gelmiştin ve ben seni tanımıyordum. Konuşamamıştım seninle! Belki de seninle konuşup saçmalamaktan korkuyordum kim bilir.
   Tanışma vaktimizin geldiğini düşünüyordum. Gelip sadece merhaba demekti niyetim. Bir baktım konuşuyoruz hem de saatlerdir. Ne kadar da bana benziyorsun. Çekingen, kibar... Her bir yanın bana benziyor. Seninle konuşurken kendimi cennetteymiş gibi hissediyordum. Karşımda sen; yumuşacık saçların, parıldayan gözlerin ve o güzel gülümsemen! Galiba senden hoşlanmaya başlamıştım.
   Her şey güzel gidiyordu. Fakat sanki benden soğumuştun. Acaba benimle konuşmak istemiyor muydun? Sıkıcı biri miydim yoksa? Ve o günden sonra bana bir şeyler oldu. Gelip de seninle konuşamadım. İstemediğimden değil. Bunu her şeyden çok istiyordum ve bunun için her şeyimi de verirdim. Ama konuşamadım...
   KONUŞAMIYORUM!..